06-10-07

~ Angst en co ~


toen werd het stil
omdat de woorden
bleven steken tussen
plekken op de muur
 
tussen veel te grote
dromen onder tranen
bij de natte kleren
die ik droeg toen
jij beloofde nooit
 
verliefd te worden
en de lichtjes tussen
leugens van je grote
ogen dropen
 
blijf
 
smeek jij maar ik
vertrek als in die
tragische sonnetten
meteen bij dageraad
 
en oh ik kus je nog een keer
als dat geen poëzie is
ik sterf 
en
 
jij verhuist naar een ver land
 

13:12 Gepost door La fille C | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Vooral het middenstuk vind ik erg mooi geschreven... heel kwetsbaar.

Gepost door: Carmen | 06-10-07

veel te grote dromen
ja

Gepost door: Soet | 06-10-07

vanaf de "blijf" vind ik het geweldig!

"als dat geen poëzie is"? wees daar maar zeker van

Gepost door: Oran | 06-10-07

u schrijft zo schoon, je speelt met taal, met gevoel en het raakt me... hoe ik me erin herken...

Gepost door: geraakt | 19-10-07

De commentaren zijn gesloten.