26-06-07

~ Voor de fotografeerder ~

 

hij ziet, zij schreef

het kleine kaartje aan

de deur: tot ooit.

(is zij onkusbaar?)

 

abrupt gestopt met

stromen wispelturig

als het weer

 

het leven.

(en wij kletsnat er middenin)

 

jij en ik 

de dagen die ik

toeval noemde

 

omdat een taal nooit

mooier was dan jij die

de en het verplicht

verwarde onder

dat zweem van

russisch blauw.

 

bijt me.

tot gauw.

 

14:58 Gepost door La fille C | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

wat mooi

Gepost door: Oran | 26-06-07

Het tweede deel van je gedicht is sterker dan het eerste, dat blijkbaar nogal vastzit aan de realiteit en er daardoor ook niet echt van los komt. Vanaf de vierde strofe neemt het klankenspel het over, wat zeer toepasselijk is bij een gedicht dat over taal gaat. De laatste twee regels zijn zeer krachtig.

Gepost door: professionele blik | 27-06-07

U doet me denken aan een assistent-prof-dichter die ons de beginselen der literatuurwetenschap bijbracht. Ik dank u voor de professionele blik. Ik sta nog in kinderschoenen wat schrijven betreft. En dit is zowat m'n eerste gedicht. Ik voel me echter vereerd door uw reactie, wie u ook moge zijn. Warme groeten

Gepost door: Cécilia | 27-06-07

mooi!
zo kort en krachtig


ps: is zij onkusbaar? heeft hier al menig jongeman geïnspireerd

Gepost door: Groene Zebra | 28-06-07

Geïnspireerd tot wat? :-)

Gepost door: Cécilia | 28-06-07

"Professionele blik". Daar moet ik mild om glimlachen

Gepost door: Oran | 28-06-07

tot eindelijk die eerste kus


die knalrode poster geeft ze blijkbaar net dat duwtje in de rug dat ze nodig hebben om zichzelf te overwinnen.... ;-)

Gepost door: Groene Zebra | 29-06-07

Ja, ...zeer mooi.

Gepost door: Licht | 16-09-07

De commentaren zijn gesloten.