03-11-06

~ Cap ~

 

Cap ou pas cap? “Durf je het aan,” vraagt ze, “elkaar tien jaar niet meer te zien…?” Ze starten hun eigen leven, tien jaar lang geen woord, geen letter, geen teken van leven… 3652 dagen en 3653 nachten later ontvangt Julien een pakje van zijn Sophie. Het draaimolentje met een briefje erbij: “Cap ou pas cap?” Tranen springen in zijn ogen. Of hij het aandurft van haar te houden…

 

Wegens mijn eeuwige onkunde me aan een ander individu te binden, krijg ik wel eens de vraag voorgeschoteld hoe ik de Liefde zie, hoe ik Haar in een persoon giet en hoe ik me Haar in een relatie voorstel. Het schijnen mensen met betrekkelijk veel tijd te zijn, die me dit vragen, daar ze negen kansen op tien meer dan een momentje mijn antwoord, mijn betoog, mijn lofrede moeten aanhoren… Evenveel kans dat ze achteraf slechts één kanttekening maken: “Die Liefde die jij zoekt, bestaat niet…” Op zo’n moment zou ik mijn wenkbrauwen fronsen, een schuldige glimlach tentoonspreiden en misschien een ietwat angstige gloed door me heen voelen stromen.

 

Ik weiger echter te geloven dat mijn liefdesbeeld een zeepbel is, klaar om open te spatten. J’attends… Desnoods 3652 dagen en 3563 nachten zoals in de prachtige prent die Mijn Liefde perfect weergeeft. Een spannende relatie tussen twee beste vrienden. Een verhaal waarin pijn en hemelhoog geluk in perfecte balans zijn. Een omgeving doordrenkt door avontuur en romantiek. Die ene juiste, foute liefde die je niet meer loslaat, je leven lang… Zou iemand me verwijten dat ik daarop wacht?

 

~ Brief aan Hij (of Zij?) die mijn eerste ware liefde wordt ~

 

Daar ben je eindelijk. Je bent helemaal natgeregend. Wat zeg je? Bus, trein en dan nog die hele weg te voet tot hier? Je bent gek. Wat een natte kus. Hij bevalt me wel, dat moet ik toegeven. Neem vlug een douche, dan hang ik je kleren te drogen. Je schaamt je toch zeker niet? Duidelijk niet… Blijf nog even hier. Ik hou er zo van je te kussen op je borst, het ene plekje na het andere tot ik uitgeput ben. Ik strijk een haarlok achter je oren, of deed jij dat met de mijne? Je laat de badkamerdeur een kiertje open en werpt je laatste kledingstuk naar mijn hoofd, alvorens het hete water over je heen te laten stromen. Ik grinnik, zet een appeltheetje en versier het hele kamertje met je kousen, je broek, je t-shirt en je ondergoed. Rillend en met enkel een handdoek om je lenden kom je weer tevoorschijn. Je veinst een zielige blik omdat je weet dat ik zal smelten. Ik nestel me in de hoek van het bed, je vleit je natte hoofd in mijn schoot. Een muziekje vult de kamer. Je vraagt me welke artiest het is. Ik haal mijn schouders op, vermoed dat het iets reggae is en antwoord dat ik het niet weet. Je vertelt me je week. Jij als eerste bezit het talent me langer dan enkele minuten het zwijgen op te leggen. Jou wíl ik niet eens onderbreken. Ik hou van je. Ik voel het kloppen onder mijn borst. Ik hou van je warme stem, van je haren die zo heerlijk geuren. Ik hoop dat je straks weer de gitaar neemt die in de hoek staat, en dat je een liedje voor me zingt. Je heft je gestroomlijnde lichaam op en kust me. Je daagt me uit. Ik hou van dat kussende geluid. Ik kus je terug. Je houdt van mij. Op dat bed gaan we zo meteen onze liefde schrijven. We zullen daarna in slaap vallen, wakker worden, ontbijten, een stomme ruzie beginnen en beëindigen. We zullen gekke briefjes voor elkaar achterlaten op rare plaatsen en ik zal je missen vanaf de eerste ademhaling die je buiten neemt. Ik kus je vaarwel en sluit de deur. Ik zoek naar mijn bril en schaterlach omdat jij er een chocolaatje aan gebonden hebt…

 

Verliefd en meer,

 

je Cé

16:35 Gepost door La fille C | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

Zou het niet beter kunnen zijn dat deze brief onbeantwoord blijft ? ...Niet omdat het door u vooropgestelde beeld van De Liefde in haar meest zuivere en pure vorm dan aan kracht zou inboeten, maar omdat, en zo citeer ik de filosoof Jean Jacques Rousseau: "On jouit moins de ce qu'on obtient que de ce qu'on espère" ... Of waar een mens zich aan poogt op te trekken in afwachting tot hij het ultieme genoegen en genot ervaart om Haar in hoogsteigen persoon te ontmoeten...

Gepost door: - | 03-11-06

Hee!
Echt heel mooi geschreven.. Kwam toevallig hier, ga nu even wat meer verhaaltjes van je lezen ;)
Liefs
Lauren

Gepost door: Lauren | 03-11-06

Ik denk... dat ik niet zo goed begrijp wat je bedoelt... Zal ik volgens jou nooit 'n ware liefde vinden? Of bedoel je dat ik niet mag dromen? ~ Dankje overigens voor de reactie... ~

Gepost door: La fille Cé | 03-11-06

Wat ik bedoel is ... Net zoals bij jou nestelt in mijn hoofd de aangename en volgens mij zeker nastreefbare gedachte van De Liefde. Maar daar wil ik dan een kleine kanttekening bij maken, namelijk dat je ook steeds in je achterhoofd moet houden dat het ongezond is je te verliezen in je dromen en te blijven rondtollen in deze. Waardoor je een ideaalbeeld creeërt dat veel te ver boven de realiteit uittorent. Nu verlang je hoopvol naar die Liefde, en die Liefde kent in je hoofd geen negatieve kanten..'k wou maar zeggen dat je je daar niet te zeer in mag verliezen, want De Liefde is nu eenmaal geen zwart-wit gegeven.
Zo, Als je 1/100e begrijpt van wat ik hier neerschreef, dan zou ik al een gelukkig mens zijn :-)

Gepost door: De Chaoot | 03-11-06

Ik schijn... eindelijk te begrijpen wat je bedoelt. Ik vergeet uiteraard de genuanceerdheid van het begrip Liefde niet. Ik spreek niet uit ervaring maar heb genoeg stof tot analyseren om me heen. Ik verlies me echter al te vaak in dergelijke ideaalbeelden. Dromen ja... is een mijner favoriete bezigheden. Mag ik nu enkel nog vragen naar je leeftijd (en je identiteit ~ mailen mag)? Mensen die je aanspreken op de inhoud van wat je schrijft zijn eerder zeldzaam, en fascineren derhalve... :-)

Gepost door: La fille Cé | 04-11-06

Writer's block? Niks meer van te merken, :), ik kreeg het er zowaar warm van, vanbinnen dan he. Alleen even vermelden over welke prent het gaat. En een piepklein suggestietje: "Jij als eerste bezit" , "als eerste" misschien tussen kommas. Ik had er even moeite mee. Nu moet ik terug aan de sollicitatieslag, want ik zoek vanalles om het uit te stellen. Leve elle-est-rose. Adios.

Gepost door: Stefan | 04-11-06

Ik schaterlach... die pee and poo website is hilarisch Stefan... LOL...
Die prent? Nou ik heb 'm er met opzet niet bijgezet. Mensen moeten zelf leren op zoek gaan :-). Google "cap ou pas cap" eens en/of "sophie et julien" en je vindt de titel... Veel succes met je aanstormende job m'n beste... x

Gepost door: La fille Cé | 04-11-06

lovelorn rhapsody wow, iemand die de liefde zo kan beschrijven aan de hand van een tafereel heeft zker een goed beeld van de Liefde. E ze is het wachten het waart anders doe je haar onrecht aan, wordt de Liefde gebanaliseert in oppervlakkige bevliegingen en korte kicks die achteraf alleen ontgoocheling veroorzaken. Liefde wacht. Liefde is niet vlu htig. Liefde is hetig en langdurig, altijd latent aanwezig. Liefd eis allesomvattend. een labyrinth, een zoektocht naar de kern. Geen snoepje dat je maar uit zijn papiertje te halen hebt en dan vlug op te knabelen.
ik ga eens op zoen gaan naar die film: zo'n thema spreekt me ongelofelijk aan.

Gepost door: lord cms | 04-11-06

Ook mijn reactie toen ik ze voor de eerste keer zag. Rara, wat deed ik het eerst na het lezen van Cap? Inderdaad, maar door mijn haast keek ik erover. Bedankt om me erop te wijzen, het is eigenlijk kinderspel.
En ook bedankt voor de steun. Piepertje.

ps: Aan lord sms, wat klets je toch en let wat op je taal. t Is misschien met de beste bedoeling geschreven, maar toch.

Gepost door: Stefan | 04-11-06

er is volgens mij niets verkeerd mee om te streven naar de idealitaire liefde... Het kan mss soms wat naïef overkomen, maar volgens mij kan, mag en móet je gewoon streven naar dat ideaalbeeld...
Idealisme is volgens mij trouwens een uiting van intelligentie, en geen heeft niets te maken met naïviteit...
Ik zie dan ook niet in waarom het ongezond zou zijn om dit droombeeld na te streven...

Gepost door: me | 06-11-06

Vreemd. Ik blijf terugkeren Deze discussie, als ze er al één is, vind ik vreemd. Is niet elke liefde, in theorie, ideaal tot het vuur weg is, tot de chemie uitgewerkt is? "In theorie" wel onderlijnd. Lees eens "De liefde" van Bas Kast. Enerzijds inzichtverschaffend, anderzijds vrij ontnuchterend.

Gepost door: Stefan | 06-11-06

Heerlijk geschreven, zo puur, zo mooi...
Aan deze al dan niet discussie zou ik toch nog willen toevoegen dat de Liefde juist dromerig moét zijn! Je mag ze niet rationaliseren, dan maak je ze kapot... Ze hangt aaneen van dromen, verlangens, uiteenlopende emoties die je aangrijpen en niet meer los laten... Je moet zot worden, wachtend op dat ene smsje... en dromen van alles en meer na dat smsje... Dat maakt het zo mooi en uniek... ik zou het nooit anders willen...

warme groet

ps: aan stefan, vraag die 'liefdesbijbel' eens terug aan onze hartsvriendin d'Anvers, ik wil hem eindelijk ook es lezen, of mss ook ook niet als het te ontnuchterend zou zijn ;-)

Gepost door: Didi | 14-11-06

oooo verschrikkelijk schoon!Mocht dit de eerste pagina zijn van een boek, ik kocht hem zonder de kaft te lezen!!!

Gepost door: soet | 14-11-06

waaw...

Gepost door: beate | 14-11-06

De commentaren zijn gesloten.